EN

ΜΟΣΧΟΠΟΛΙΣ

Τρεις γενιές ενασχόλησης με το κρασί

Η ίδρυση του Οινοποιείου έγινε εφικτή χάρη στις πολυετείς προσπάθειες του Δρ. Γεώργιου Γερμάνη, Χημικού Εδαφολόγου με εμπειρία περισσότερη των 30 χρόνων στην αμπελουργία και την οινοποίηση. Ξεκινώντας ως επιστημονικός σύμβουλος σε μεγάλη εγχώρια οινοποιητική μονάδα για 15 χρόνια και στη συνέχεια ως επιστημονικός συνεργάτης σε επιλεγμένα οινοποιεία, έχει αφήσει το στίγμα του στην άνθηση της εγχώριας αμπελουργίας και οινοποίησης τις τελευταίες δεκαετίες έχοντας εξειδικευμένη αρθρογραφία σε διάφορα επιστημονικά και μη περιοδικά.

Μέσω της προσπάθειάς μας να οινοποιήσουμε ποιοτικά κρασιά, αισθανόμαστε και την ανάγκη να διατηρήσουμε τη συσσωρευμένη γνώση δεκαετιών, να την εξελίξουμε και να τη μεταλαμπαδεύσουμε τόσο στις επόμενες γενιές όσο και σε όσους επιθυμούν να μαγευτούν από τον πλούτο εμπειριών και συναισθημάτων που μπορεί να έχει η ενασχόληση με το κρασί. Στην προσπάθειά μας αυτή εγκαινιάζουμε και το wine blog μας, το Moschopolis Wineblog, όπου θα μοιραζόμαστε τις σκέψεις, τις εμπειρίες και τους προβληματισμούς μας με σκοπό να γινόμαστε όλοι σοφότεροι.

Η νέα γενιά αποτελείται από τρεις ενθουσιώδεις οινόφιλους, τον υιό του Δρ. Γεώργιου Γερμάνη, Θεόδωρο Γερμάνη, διπλωματούχο Ηλεκτρονικό Μηχανικό, κάτοχο ΜΒΑ με σπουδές στη Χημεία, τον γαμπρό του, Δημήτριο Παραλίδη, διπλωματούχο Αγρονόμο Τοπογράφο Μηχανικό, και την κόρη του, Αλίκη Γερμάνη-Παραλίδη, Φαρμακοποιό.

Η παράδοση της οικογένειας με το κρασί βέβαια ξεκινάει από πιο παλιά, με τον Δρ. Θεόδωρο Γερμάνη (1909 – 2004), πατέρα του Δρ. Γεώργιου Γερμάνη, ο οποίος ήταν διακεκριμένος Γεωπόνος – Αμπελουργός, με σπουδές στο Montpellier της Γαλλίας και με πολυετή πείρα και αναγνωρισμένες διεθνώς έρευνες πάνω σε αυτόχθονες ποικιλίες οινοστάφυλων.

Η γνώση είναι δύναμη.
Η γνώση που κρύβει ένα κρασί είναι ανεξάντλητη. Μας μαγεύει η ανακάλυψη αυτής της γνώσης, ξεκινώντας από τα μυστικά του σταφυλιού καθώς μεγαλώνει και φτάνοντας μέχρι τη μεταμόρφωσή του στο κρασί που μπαίνει στο μπουκάλι για να συνεχίσει εκεί το ταξίδι του. Το μακρύ ταξίδι του…

Η "Νέα Αθήνα" του μεσαίωνικού ελληνισμού

Το ταξίδι μας ξεκινάει από παλιά σε εποχές δύσκολες και ταραγμένες, όπου όμως παρόλα αυτά γράφτηκαν κάποια σημαντικά κεφάλαια της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, τα οποία δεν είναι ευρέως γνωστά. Σε μια εποχή, λοιπόν, που η Βαλκανική βρισκόταν στο σκοτάδι των πιο δύσκολων χρόνων της παρακμάζουσας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, κάποια φωτεινά προπύργια δημιουργήθηκαν και βάλθηκαν να σηκώσουν το βάρος της συνέχισης της βυζαντινής πολιτισμικής κληρονομιάς. Ένα τέτοιο προπύργιο ήταν η Μοσχόπολη.

Η βλαχόφωνη αυτή πόλη αποτέλεσε το πολιτισμικό προπύργιο του ελληνισμού με γενικότερη ακτινοβολία σε όλη τη βαλκανική στα ταραγμένα χρόνια που η Οθωμανική Αυτοκρατορία έβαινε προς το τέλος της. Ήταν η πόλη που ονομάσθηκε από τους ιστορικούς “Νέα Αθήνα “, λόγω του πλούτου, της παιδείας, του εμπορίου, των γραμμάτων και των τεχνών.

Η Μοσχόπολις (1330-1915) κατέστη το σημαντικότερο βιοτεχνικό, εμπορικό και πνευματικό κέντρο των κεντροδυτικών επαρχιών της Βαλκανικής. Το 1760, όταν η πόλη βρισκόταν στο απόγειο της δόξας και του μεγαλείου της, είχε δώδεκα συνοικίες, δώδεκα χιλιάδες σπίτια και εξήντα πέντε χιλιάδες κατοίκους. Διοικούμενη υπό καθεστώς αυτονομίας από το θεσμό της Δημογεροντίας που εξασφάλιζε δημοκρατικές διαδικασίες και αξιοκρατία, έφτασε σε τέτοια επίπεδα ανάπτυξης που τεράστια πλούτη συσσωρεύτηκαν στην πόλη και η ευμάρεια του πληθυσμού της έγινε γνωστή σε ολόκληρη τη Βαλκανική και την Ευρώπη.

Μια πόλη που άκμασε και δοξάστηκε όσο καμία άλλη στα χρόνια της τουρκοκρατίας,

Φημισμένοι ήταν οι Μοσχοπολίτες έμποροι σε Δύση και Ανατολή. Σήμερα, στο Δημόσιο Αρχείο της Πόλης της Βενετίας βρίσκουμε επιστολές Μοσχοπολιτών, οι οποίοι, όλοι τους αδιακρίτως, φέρονται υπό το όνομα “merchands grecs de Moschopolis”, όπως τους συναντάμε και στο αρχείο του Υπουργείου των Εξωτερικών της Γαλλίας.

Χρησιμοποιώντας συνήθως σκάφη γαλλικά, αγγλικά, ολλανδικά και από τη Ραγκούσα, οι μοσχοπολίτες δημιουργούν παροικίες στα μεγαλύτερα εμπορικά κέντρα της Ευρώπης. Οι Μοσχοπολίτες έμποροι της Βενετίας μένουν στη συνοικία του San Provolo, κοντά στην ορθόδοξη εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, San Giorgio dei Greci, και κοντά στο Φλαγγινιανό Φροντιστήριο, όπου εκεί πολλοί Μοσχοπολίτες μαθήτευσαν και μεταλαμπάδευσαν τα φώτα τους στη Μοσχόπολη.

Η πραγματική ακτινοβολία της πόλης, όμως, που της χάρισε την επωνυμία της Αθήνας της Τουρκοκρατίας, οφείλεται στην οργιώδη ανάπτυξη στην παιδεία και στον πολιτισμό. Γύρω στα 1700 ιδρύεται στη Μοσχόπολη, με δαπάνη των αποδήμων Μοσχοπολιτών, σχολή με την επωνυμία “Ελληνικόν Φροντιστήριον”.  Στα 1730 διδάσκει στην ίδια σχολή ο Μοσχοπολίτης λόγιος Ιωάννης Χαλκεύς, που είχε χρηματίσει κατά καιρούς καθηγητής και διευθυντής της Φλαγγινείου Σχολής της Βενετίας.

Την εποχή αυτή άρχισε να διδάσκεται η Φιλοσοφία σύμφωνα με την νεο-αριστοτελική μέθοδο. Το 1738 τη διεύθυνση της σχολής αναλαμβάνει ο Σεβαστός Λεοντιάδης, ο οποίος εκτός της Φιλοσοφίας αρχίζει να διδάσκει και αρχαία ελληνική φιλολογία.

Στα 1744 στην ως τότε σειρά των εγκυκλίων μαθημάτων προστίθεται και ένας ανώτερος κύκλος σπουδών. Από τη χρονιά αυτή και μετά, το “Ελληνικόν Φροντιστήριον” της Μοσχόπολης παίρνει την ονομασία Νέα Ακαδημία, η οποία έμελλε να εξελιχθεί σε ένα από τα περιφημότερα και καλύτερα οργανωμένα σχολεία που λειτουργούσαν τότε στους κόλπους των χριστιανικών πληθυσμών της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Το 1750 εγκαινιάζεται το νέο κτίριο της Ακαδημίας. Για το μέγεθος και τη λαμπρότητά του χαρακτηρίζεται σαν ο “άκρος στολισμός της πολιτείας”. Το μεγαλόπρεπο κτίριο ήταν λιθόχτιστο κατά την τοπική αρχιτεκτονική, στη μέση της πόλης, με σαράντα αίθουσες διδασκαλίας και ευρύχωρες αυλές. Περιλάμβανε, επίσης, διαμερίσματα για τους δασκάλους, θαλάμους για οικότροφους μαθητές και βιβλιοθήκη, στην οποία συγκεντρώθηκαν με δωρεές και αγορές χιλιάδες τόμοι βιβλίων.

Η νέα περίοδος που άρχισε με την ανέγερση του διδακτηρίου στα 1750, υπήρξε αναμφίβολα περίοδος ακμής και παμβαλκανικής ακτινοβολίας. Τη διεύθυνση της σχολής από το 1748 έχει αναλάβει ο λαμπρός λόγιος Θεόδωρος Καβαλιώτης, μαθητής του Ευγένιου Βούλγαρη, ο οποίος φροντίζει από την αρχή της θητείας του να εμπλουτίσει το πρόγραμμα σπουδών με νέα μαθήματα σύμφωνα με τις αντιλήψεις και τις νέες ιδέες που κυκλοφορούν στην Ευρώπη. Την περίοδο αυτή μαθαίνουμε ότι στον ανώτερο κύκλο σπουδών διδάσκονται αρχαία ελληνική γλώσσα και φιλολογία, φιλοσοφία (λογική, ηθική, μεταφυσική), θεολογία, μαθηματικά, φυσική, λατινικά, ποίηση και ρητορική.

Αξιοσημείωτη παραμένει κατά την ίδια περίοδο κι η εκδοτική δραστηριότητα του Τυπογραφείου της Μοσχόπολης. Το τυπογραφείο αυτό είναι το δεύτερο ελληνικό τυπογραφείο της Βαλκανικής, με το πρώτο να έχει ιδρυθεί στην Κωνσταντινούπολη από τον Πατριάρχη Κύριλλο Λούκαρη το 1627, και το μοναδικό που λειτουργεί στις αρχές του 18ου αιώνα (1730) μέσα στις τουρκοκρατούμενες ελληνικές χώρες. Από τα πιεστήρια του τυπογραφείου αυτού εκδόθηκαν, συνολικά, τουλάχιστον από όσα γνωρίζουμε μέχρι σήμερα, 22 βιβλία, από τα οποία τα 20 είναι θεολογικού περιεχομένου και τα υπόλοιπα δύο “γραμματικά”.

Αξιοπρόσεκτη είναι η παρουσία της Μοσχόπολης και στα πρώτα χρόνια της ίδρυσης του νέου ελληνικού κράτους, μέσω των μεγάλων Μοσχοπολιτών ευεργετών, οι οποίοι, με προεξέχοντες τους Σίμωνα και Γεώργιο Σίνα, δωρίζουν μεγάλη ποσότητα χρυσού στη νεοϊδρυθείσα Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος. Δωρίζουν, επίσης, μεγάλα για την εποχή ποσά στη νέα πρωτεύουσα της Ελλάδος, την Αθήνα, και χτίζεται στον Λόφο των Νυμφών το Αστεροσκοπείο.

Αποκορύφωμα των δωρεών των Μοσχοπολιτών ευεργετών αποτελεί η ανέγερση του νεοκλασικού μεγάρου της Σιναίας Ακαδημίας, που μέχρι σήμερα κοσμεί την πρωτεύουσα του σύγχρονου ελληνικού κράτους.

 

Πηγές:

Μοσχόπολις, Εταιρία Μακεδονικών Σπουδών, 1999

Μοσχόπολις, Πολιτισμικό Κέντρο της Βαλκανικής, Κιβωτός της Ρωμιοσύνης 1330-1916, επετιακό ημερολόγιο ΕΜΣ, 1996

Οινοποίηση με γνώμονα την ανάδειξη του terroir και την βιωσιμότητα. Εστίαση στην κυκλική οικονομία, τις ΑΠΕ και την αναγεννητική αμπελουργία

Το όραμά μας είναι η βιώσιμη οινοποίηση μέσω της βιολογικής αναγεννητικής αμπελουργίας, με στόχο τις μηδενικές εκπομπές ρύπων, μέσω των αρχών της κυκλικής οικονομίας. 100% ενεργειακά αυτόνομη οινοποίηση, με τη χρήση Συστημάτων Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. Κυρίως γηγενείς ποικιλίες και οινοποίηση χαμηλής παρέμβασης, με στόχο την παραγωγή κρασιών ανώτερης ποιότητας. Πιστοί στη συμβουλή του παππού μας, ότι τα σπουδαία κρασιά γίνονται δυνατά μόνο στον αμπελώνα.

Στο Οινοποιείο Μοσχόπολις έχουμε μια προσέγγιση μηδενικών αποβλήτων τόσο στον αμπελώνα όσο και στο οινοποιείο. Κατά τη διάρκεια του τρύγου, το παραπροιόν από την αποβοστρύχωση των σταφυλιών χρησιμοποιείται ως ζωοτροφή για τα πρόόβατα στις κτηνοτροφικές μονάδες του χωριού. Τα ίδια πρόβατα είναι οι συνεργάτες μας στο αμπέλι καθώς αυτά υπεύθυνα για τον έλεγχο της βλάστησης των ζιζανίων στον αμπελώνα όλο το χρόνο, και το πιο σημαντικό κατά τη διάρκεια της εντατικής ανάπτυξης των ζιζανίων την άνοιξη και τους πρώτους καλοκαιρινούς μήνες. Επίσης, η φιλοσοφία μας για τη βιολογική οινοποίηση μας επιτρέπει να επιστρέφουμε τα υποπροϊόντα μας, τα οποία είναι κυρίως οινολάσπες, στον αμπελώνα ως οργανικό λίπασμα.

Η στρατηγική μας επιλογή που περιορίζει στο ελάχιστο το όργωμα, και η φιλοσοφία της βόσκησης προβάτων στον αμπελώνα μας επιτρέπει να παραλείψουμε τη χρήση βαρέων τρακτέρ στον αμπελώνα. Αυτό σημαίνει ότι οι εκπομπές CO2 στον αμπελώνα είναι ήδη πολύ περιορισμένες. Στόχος μας είναι να είμαστε απαλλαγμένοι από εκπομπές άνθρακα, και όχι μόνο να είμαστε ουδέτεροι στο αποτύπωμα άνθρακα, έως το 2027.

Επιπλέον, έχουμε εγκαταστήσει ηλιακούς συλλέκτες στην οροφή του οινοποιείου και παράγουμε όλη την ενέργεια που χρησιμοποιούμε μέσω ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Στόχος μας είναι να είμαστε εντελώς απαλλαγμένοι από άνθρακα τόσο στον αμπελώνα όσο και στο οινοποιείο έως το 2027.

Το κρασί είναι από τη φύση του ένα πολύ κοινωνικό προϊόν, παρέχοντας μια μοναδική ευκαιρία να ξεκινήσει κανείς συζητήσεις σχετικά με τη βιωσιμότητα, την προέλευση, το terroir και τη γεωργία. Μόλις κατανοήσουμε τον θετικό αντίκτυπο που μπορούν να έχουν οι οινοπαραγωγοί στο κλίμα και τη βιοποικιλότητα, είμαστε υποχρεωμένοι να απομακρυνθούμε από τη «συμβατική» γεωργία και οινοποίηση και να υιοθετήσουμε μια πιο ολιστική και αναγεννητική προσέγγιση όχι μόνο στη διαχείριση του αμπελώνα, αλλά σε ολόκληρο το ταξίδι της οινοποίησης.

ΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ ΜΗΔΕΝΙΚΏΝ ΡΎΠΩΝ

Στο Οινοποιείο Μοσχόπολις βασιζόμαστε στην εκτεταμένη ηλιοφάνεια του μεσογειακού κλίματος για τις ενεργειακές μας ανάγκες. Μέσω των ηλιακών συλλεκτών μας, έχουμε μια εγγυημένη πηγή ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές. Είμαστε τυχεροί γιατί η πιο ενεργοβόρα περίοδος για τις οινοποιητικές εγκαταστάσεις, αλλά και για τις οινοποιητικές διαδικασίες, είναι το καλοκαίρι και οι αρχές του φθινοπώρου, όταν το ηλιακό φως στην Ελλάδα βρίσκεται στο αποκορύφωμά του, όπως και η παραγωγή ενέργειας από το ηλιακό σύστημα.

Οι εγκαταστάσεις μας είναι εξοπλισμένες με ισχυρή θερμομόνωση και χρειαζόμαστε περιορισμένη ποσότητα ενέργειας για την ψύξη των διαμερισμάτων ωρίμανσης κρασιών μέσω κλιματισμού, χρησιμοποιώντας ηλεκτρική ενέργεια που προέρχεται αποκλειστικά από τον ήλιο. Το οινοποιείο μας βρίσκεται σε ένα αναζωογονητικό υψόμετρο 500 μέτρων δίπλα σε ένα πευκοδάσος, επομένως χρειάζεται να ψύχουμε τις εγκαταστάσεις μας μόνο κατά τους ζεστούς μήνες Ιούλιο και Αύγουστο και μόνο κατά τις ζεστές μεσημεριανές ώρες. Οι νύχτες είναι φυσικά δροσερές λόγω της τοποθεσίας του οινοποιείου.

Η πιο ενεργοβόρα περίοδος του οινοποιείου είναι η περίοδος του τρύγου, η οποία για εμάς θα ξεκινήσει στα μέσα έως τα τέλη Αυγούστου και θα ολοκληρωθεί στις αρχές Οκτωβρίου. Αυτή είναι επίσης η περίοδος που το ηλιακό σύστημα παράγει στο μέγιστο της χωρητικότητάς του. Ακολουθούμε μια στρατηγική ψύξης των κρασιών μας κατά τη διάρκεια της ημέρας και αξιοποίησης των φυσικών δροσερών νυχτερινών θερμοκρασιών κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Σχεδιάζουμε να προσθέσουμε περισσότερα ηλιακά πάνελ στο νέο μας κτίριο, το οποίο θα είναι έτοιμο έως το τα μέσα του 2026, κάτι που θα προσθέσει μεγαλύτερη χωρητικότητα στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές. Αυτό θα μας επιτρέψει να χρησιμοποιήσουμε πλήρως ηλεκτρικά οχήματα αποφεύγοντας έτσι τις εκπομπές ρύπων, καθώς όλος ο στόλος μας θα είναι επίσης ηλεκτρικός (αυτοκίνητα, βαν, τρακτέρ και drones).

ΚΑΙΝΟΤΟΜΊΑ

Το όραμά μας είναι η βιώσιμη οινοποίηση μέσω της βιολογικής αναγεννητικής αμπελουργίας, με στόχο τις μηδενικές εκπομπές ρύπων, μέσω των αρχών της κυκλικής οικονομίας. 100% ενεργειακά αυτόνομη οινοποίηση, με τη χρήση Συστημάτων Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. Κυρίως γηγενείς ποικιλίες και οινοποίηση χαμηλής παρέμβασης, με στόχο την παραγωγή κρασιών ανώτερης ποιότητας. Πιστοί στη συμβουλή του παππού μας, ότι τα σπουδαία κρασιά γίνονται δυνατά μόνο στον αμπελώνα.

Στο Οινοποιείο Μοσχόπολις έχουμε μια προσέγγιση μηδενικών αποβλήτων τόσο στον αμπελώνα όσο και στο οινοποιείο. Κατά τη διάρκεια του τρύγου, το παραπροιόν από την αποβοστρύχωση των σταφυλιών χρησιμοποιείται ως ζωοτροφή για τα πρόόβατα στις κτηνοτροφικές μονάδες του χωριού. Τα ίδια πρόβατα είναι οι συνεργάτες μας στο αμπέλι καθώς αυτά υπεύθυνα για τον έλεγχο της βλάστησης των ζιζανίων στον αμπελώνα όλο το χρόνο, και το πιο σημαντικό κατά τη διάρκεια της εντατικής ανάπτυξης των ζιζανίων την άνοιξη και τους πρώτους καλοκαιρινούς μήνες. Επίσης, η φιλοσοφία μας για τη βιολογική οινοποίηση μας επιτρέπει να επιστρέφουμε τα υποπροϊόντα μας, τα οποία είναι κυρίως οινολάσπες, στον αμπελώνα ως οργανικό λίπασμα.

Η στρατηγική μας επιλογή που περιορίζει στο ελάχιστο το όργωμα, και η φιλοσοφία της βόσκησης προβάτων στον αμπελώνα μας επιτρέπει να παραλείψουμε τη χρήση βαρέων τρακτέρ στον αμπελώνα. Αυτό σημαίνει ότι οι εκπομπές CO2 στον αμπελώνα είναι ήδη πολύ περιορισμένες. Στόχος μας είναι να είμαστε απαλλαγμένοι από εκπομπές άνθρακα, και όχι μόνο να είμαστε ουδέτεροι στο αποτύπωμα άνθρακα, έως το 2027.

Επιπλέον, έχουμε εγκαταστήσει ηλιακούς συλλέκτες στην οροφή του οινοποιείου και παράγουμε όλη την ενέργεια που χρησιμοποιούμε μέσω ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Στόχος μας είναι να είμαστε εντελώς απαλλαγμένοι από άνθρακα τόσο στον αμπελώνα όσο και στο οινοποιείο έως το 2027.

Το κρασί είναι από τη φύση του ένα πολύ κοινωνικό προϊόν, παρέχοντας μια μοναδική ευκαιρία να ξεκινήσει κανείς συζητήσεις σχετικά με τη βιωσιμότητα, την προέλευση, το terroir και τη γεωργία. Μόλις κατανοήσουμε τον θετικό αντίκτυπο που μπορούν να έχουν οι οινοπαραγωγοί στο κλίμα και τη βιοποικιλότητα, είμαστε υποχρεωμένοι να απομακρυνθούμε από τη «συμβατική» γεωργία και οινοποίηση και να υιοθετήσουμε μια πιο ολιστική και αναγεννητική προσέγγιση όχι μόνο στη διαχείριση του αμπελώνα, αλλά σε ολόκληρο το ταξίδι της οινοποίησης.

ΑΝΑΓΕΝΝΗΤΙΚΉ ΑΜΠΕΛΟΥΡΓΊΑ

Στο Οινοποιείο Μοσχόπολις έχουμε μια προσέγγιση μηδενικών αποβλήτων τόσο στον αμπελώνα όσο και στο οινοποιείο. Κατά τη διάρκεια του τρύγου, το παραπροιόν από την αποβοστρύχωση των σταφυλιών χρησιμοποιείται ως ζωοτροφή για τα πρόόβατα στις κτηνοτροφικές μονάδες του χωριού. Τα ίδια πρόβατα είναι οι συνεργάτες μας στο αμπέλι καθώς αυτά υπεύθυνα για τον έλεγχο της βλάστησης των ζιζανίων στον αμπελώνα όλο το χρόνο, και το πιο σημαντικό κατά τη διάρκεια της εντατικής ανάπτυξης των ζιζανίων την άνοιξη και τους πρώτους καλοκαιρινούς μήνες. Επίσης, η φιλοσοφία μας για τη βιολογική οινοποίηση μας επιτρέπει να επιστρέφουμε τα υποπροϊόντα μας, τα οποία είναι κυρίως οινολάσπες, στον αμπελώνα ως οργανικό λίπασμα.

Η στρατηγική μας επιλογή που περιορίζει στο ελάχιστο το όργωμα, και η φιλοσοφία της βόσκησης προβάτων στον αμπελώνα μας επιτρέπει να παραλείψουμε τη χρήση βαρέων τρακτέρ στον αμπελώνα. Αυτό σημαίνει ότι οι εκπομπές CO2 στον αμπελώνα είναι ήδη πολύ περιορισμένες. Στόχος μας είναι να είμαστε απαλλαγμένοι από εκπομπές άνθρακα, και όχι μόνο να είμαστε ουδέτεροι στο αποτύπωμα άνθρακα, έως το 2027.

ΚΟΙΝΩΝΙΚΉ ΥΠΕΥΘΥΝΌΤΗΤΑ

Το κρασί είναι από τη φύση του ένα πολύ κοινωνικό προϊόν, παρέχοντας μια μοναδική ευκαιρία να ξεκινήσει κανείς συζητήσεις σχετικά με τη βιωσιμότητα, την προέλευση, το terroir και τη γεωργία. Μόλις κατανοήσουμε τον θετικό αντίκτυπο που μπορούν να έχουν οι οινοπαραγωγοί στο κλίμα και τη βιοποικιλότητα, είμαστε υποχρεωμένοι να απομακρυνθούμε από τη «συμβατική» γεωργία και οινοποίηση και να υιοθετήσουμε μια πιο ολιστική και αναγεννητική προσέγγιση όχι μόνο στη διαχείριση του αμπελώνα, αλλά σε ολόκληρο το ταξίδι της οινοποίησης.